8681پ

كارشناسي ارشد

جامعه شناسي

دانشگاه پيام نور

1392

17/10/1392

عالي

144ص

ملكي، امير

حاجبي، احمد

144-133ص

كبيري، فاطمه , عنوان , دانشگاه پيام نور/ تهران غرب

با گذر از جامعه سنتي و توسعه يافتن و مدرن شدن جوامع، انسان با پيشرفت هاي زيادي در زندگي مواجه شده است به گونه اي كه ميانگين سن انسان در سده بيستم ، ده سال و يا حتي بيشتر افزايش يافته است . در سال هاي اخير شاهد روند رو به رشد نرخ خودكشي نسبت به بيست سال گذشته هم در جنس مردان و هم در زنان، هستيم . اقدام به خودكشي به عنوان يكي از علل مهم مرگ و مير محسوب شده و از اين نظر كه عمدتاً افراد جوان و مولدرا در معرض فوت قرار مي دهد يكي از اورژانس هاي مهم طبي نيز تلقي مي گردد. پيشگيري از اقدام و مرگ ناشي از خودكشي نيازمند احاطه بر اطلاعات وسيع در مورد شرايط اجتماعي ، اقتصادي جامعه ، موقعيت فرهنگي و اعتقادات اقدام كنندگان و ايجاد امكانات لازم جهت دسترسي سريع و به موقع موارد اقدام به خودكشي مي باشد.تاكنون تحقيق جامعي در مورد عوامل زمينه ساز و مستعد كننده اقدام به خودكشي در كشور ما انجام نشده و اگر هم جسته و گريخته تحقيقي صورت گرفته ، اولاً محدود و موضعي بوده ،ثانياً مقطعي و در مدت زمان كوتاه انجام شده و ثالثاً تنها بر روي موارد ارجاعي به اورژانس ها انجام شده كه قابل تعميم به كل جامعه نبوده و اطلاعات حاصل از آنها از اطمينان كافي جهت برنامه ريزي و تهيه شرايط لازم جهت پيشگيري از خودكشي توسط سيستم بهداشتي ، درماني و سياست گذاران و برنامه ريزان در جامعه برخوردار نبوده است. پژوهش حاضر به منظور بررسي گذشته نگر رفتارهاي خودكشي در سطح استان خراسان رضوي انجام گرفته است. در اين بررسي عوامل اثرگذار بر رفتارهاي خودكشي مانند سن، جنسيت، وضعيت تأهل، ميزان تحصيلات ،ماه و سال، شغل،بيماري هاي جسمي و رواني، روش خودكشي،محل سكونت ،طلاق ،بيكاري و شاخص هاي توسعه يافتگي مناطق شناسايي شده است.

فصل اول: كليات تحقيق. فصل دوم:ادبيات تحقيق. فصل سوم: روش شناسي تحقيق .فصل چهارم: تجزيه و تحليل داده ها. فصل پنجم: نتيجه گيري و پيشنهادات

10617